Zatory w kanalizacji

Jak rozpoznać zatkane przyłącze kanalizacyjne?

Zatkane przyłącze kanalizacyjne może powodować problemy z odpływem w całym budynku. Początkowo instalacja może działać prawidłowo przy niewielkiej ilości ścieków, a problemy pojawiają się dopiero po kąpieli, pracy pralki, kilku spłukaniach toalety lub jednoczesnym korzystaniu z kilku urządzeń. W miarę narastania zatoru może dojść do cofania ścieków przez najniżej położone odpływy.

Jedną z najważniejszych wskazówek świadczących o niedrożności przyłącza jest jednoczesny problem z wieloma odpływami znajdującymi się w różnych częściach domu. Jeżeli zlew, toaleta, brodzik i kratka ściekowa zaczynają reagować na siebie, przyczyny warto szukać na wspólnym przewodzie odprowadzającym ścieki z budynku.

Co to jest przyłącze kanalizacyjne?

W uproszczeniu przyłącze kanalizacyjne jest przewodem odprowadzającym ścieki z instalacji budynku w kierunku dalszego systemu kanalizacyjnego.

Do przyłącza trafiają ścieki pochodzące z różnych części domu. Zanim do niego dotrą, mogą przepływać przez:

• podejścia od poszczególnych urządzeń,
• gałęzie kanalizacyjne,
• piony,
• główny przewód odpływowy budynku.

Jeżeli niedrożność powstanie na wspólnym odcinku odprowadzającym ścieki z budynku, skutki mogą być widoczne w wielu urządzeniach jednocześnie.

Jakie są objawy zatkanego przyłącza kanalizacyjnego?

Do objawów, które mogą wskazywać na niedrożność przyłącza, należą:

• wolniejsze działanie kilku odpływów,
• bulgotanie w różnych częściach domu,
• podnoszenie się wody w najniżej położonych odpływach,
• cofanie ścieków do brodzika, wanny lub kratki podłogowej,
• reakcja jednego odpływu podczas korzystania z innego urządzenia,
• problemy nasilające się przy większym zużyciu wody,
• wybijanie ścieków na najniższej kondygnacji,
• napełnianie się studzienki rewizyjnej i brak dalszego odpływu.

Najbardziej charakterystyczny jest szeroki zakres problemu. Zator przyłącza znajduje się na wspólnej drodze odpływu, dlatego może wpływać na urządzenia, które wcześniej korzystają z różnych gałęzi kanalizacji.

Kilka odpływów działa źle jednocześnie

Jeżeli zatkał się tylko zlew kuchenny, przyłącze nie jest pierwszym miejscem, które należy podejrzewać.

Jeżeli jednak w podobnym czasie:

• toaleta zaczyna gorzej się opróżniać,
• w brodziku podnosi się woda,
• zlew zaczyna bulgotać,
• woda pojawia się w kratce ściekowej,

warto sprawdzić wspólny przewód odprowadzający ścieki z budynku.

Im większej części instalacji dotyczy problem, tym dalej od pojedynczego urządzenia może znajdować się niedrożność.

Dlaczego przy zatkanym przyłączu problem dotyczy całego domu?

Poszczególne odpływy mogą mieć własne podejścia i gałęzie, ale ostatecznie ich przewody łączą się przed odprowadzeniem ścieków poza budynek.

Jeżeli zator znajduje się za takim połączeniem, ścieki z różnych urządzeń napotykają tę samą przeszkodę.

Dlatego korzystanie z toalety może powodować reakcję brodzika, a opróżnianie wanny może wpływać na kratkę znajdującą się w zupełnie innym pomieszczeniu.

Woda cofa się przez najniższy odpływ

To jeden z najważniejszych objawów niedrożności głównego odpływu lub przyłącza.

Jeżeli ścieki docierają do zatoru i nie mogą płynąć dalej, zaczynają wypełniać przewód w kierunku budynku.

W końcu mogą znaleźć ujście przez najniżej położony odpływ.

Może to być:

• kratka podłogowa w piwnicy,
• brodzik na parterze,
• odpływ liniowy,
• niska wanna,
• inny odpływ znajdujący się poniżej pozostałych urządzeń.

Fakt, że ścieki pojawiają się w brodziku lub kratce, nie oznacza automatycznie, że właśnie tam znajduje się zator.

Po spłukaniu WC woda pojawia się w brodziku

Jeżeli po spłukaniu toalety woda lub ścieki pojawiają się w brodziku, oznacza to, że oba urządzenia mogą oddziaływać na siebie przez wspólny przewód.

Zator może znajdować się:

• na wspólnej gałęzi łazienki,
• dalej na przewodzie głównym,
• na przyłączu kanalizacyjnym.

Jeżeli podobne reakcje występują również w innych częściach domu, podejrzenie niedrożności dalszego wspólnego przewodu staje się silniejsze.

Pralka powoduje wybijanie wody z kratki

Pralka odprowadza stosunkowo dużą ilość wody w krótkim czasie. Częściowo zatkane przyłącze może radzić sobie z niewielkim przepływem, ale nie być w stanie odebrać gwałtownie większej ilości ścieków.

Wtedy podczas wypompowywania wody przez pralkę może wystąpić:

• bulgotanie,
• podnoszenie wody w brodziku,
• wybijanie wody z kratki,
• zmiana poziomu wody w toalecie.

Podobny efekt może wystąpić podczas opróżniania pełnej wanny.

Kanalizacja działa dobrze przy małej ilości wody, ale źle przy dużej

To charakterystyczny objaw częściowej niedrożności.

Przez niewielki wolny przekrój rury mały strumień ścieków może przepływać wystarczająco szybko. Dlatego podczas mycia rąk lub krótkiego korzystania z kranu problem może być niewidoczny.

Sytuacja zmienia się po:

• spłukaniu kilku toalet,
• kąpieli,
• opróżnieniu wanny,
• pracy pralki,
• jednoczesnym korzystaniu z kilku urządzeń.

Jeżeli dopływ ścieków jest większy niż ilość, która może przejść przez zwężenie, poziom w przewodzie zaczyna rosnąć.

Po pewnym czasie kanalizacja znowu zaczyna działać

Okresowa poprawa nie wyklucza zatoru przyłącza.

Jeżeli przewód jest częściowo drożny, po zakończeniu korzystania z wody nagromadzone ścieki mogą powoli przejść przez zwężenie.

Po kilkunastu minutach lub kilku godzinach poziom spada i instalacja ponownie wygląda na sprawną.

Przy kolejnym większym dopływie sytuacja się powtarza.

Taki cykl: działa – zatyka się – po czasie znowu działa, może wskazywać na częściowo ograniczoną przepustowość przewodu.

Jak odróżnić zatkane przyłącze od zatkanego zlewu?

Przy lokalnym zatorze problem dotyczy przede wszystkim jednego urządzenia.

Jeżeli zatkany jest zlew:

• woda może stać w zlewie,
• syfon może być zabrudzony,
• pozostałe urządzenia mogą działać całkowicie normalnie.

Przy zatorze przyłącza problem występuje znacznie dalej w instalacji. Dlatego może obejmować urządzenia znajdujące się w różnych pomieszczeniach.

Jak odróżnić zatkane przyłącze od zatkanej gałęzi?

Gałąź kanalizacyjna może obsługiwać kilka urządzeń znajdujących się w jednym pomieszczeniu lub części budynku.

Jeżeli problem dotyczy na przykład wyłącznie:

• WC,
• umywalki,
• brodzika

w jednej łazience, podczas gdy kuchnia i druga łazienka działają prawidłowo, niedrożność może znajdować się na wspólnej gałęzi tej łazienki.

Jeżeli problemy obejmują urządzenia podłączone do różnych gałęzi, trzeba szukać punktu znajdującego się dalej – tam, gdzie ich odpływy już się łączą.

Jak odróżnić zatkane przyłącze od zapchanego pionu?

Przy zatorze pionu objawy mogą dotyczyć przede wszystkim urządzeń podłączonych do konkretnego pionu.

Inny pion w tym samym budynku może działać prawidłowo.

Przy niedrożności znajdującej się za miejscem połączenia kilku pionów problem może obejmować znacznie większą część instalacji.

Dlatego warto sprawdzić, czy nieprawidłowo działają urządzenia:

• na różnych kondygnacjach,
• w różnych częściach budynku,
• podłączone do różnych pionów.

Jak odróżnić zator przyłącza od problemu z odpowietrzeniem?

Problemy z odpowietrzeniem mogą powodować bulgotanie i zmiany poziomu wody w syfonach, ale zazwyczaj nie ograniczają fizycznie odpływu ścieków w taki sposób jak zator.

Przy niedrożności bardziej charakterystyczne są:

• wolne odpływanie,
• spiętrzanie wody,
• rzeczywiste cofanie ścieków,
• pogorszenie sytuacji wraz ze wzrostem ilości odprowadzanej wody.

Jeżeli woda szybko odpływa, ale syfony bulgoczą lub tracą wodę, trzeba brać pod uwagę również problem z wentylacją kanalizacji.

Studzienka rewizyjna może pomóc rozpoznać zator przyłącza

W domu jednorodzinnym jedną z najbardziej przydatnych wskazówek może dać dostępna studzienka kanalizacyjna znajdująca się na trasie odpływu z budynku.

Obserwacja studzienki może pomóc określić, czy ścieki docierają do danego punktu i czy odpływają dalej.

Trzeba jednak znać przebieg instalacji. Nie każda studzienka musi obsługiwać wszystkie odpływy z budynku.

Studzienka jest pełna ścieków – co to oznacza?

Jeżeli podczas problemów z kanalizacją studzienka jest wypełniona, a poziom ścieków nie opada, można podejrzewać niedrożność znajdującą się dalej w kierunku odpływu.

Ścieki docierają do studzienki, ale mają problem z dalszym przepływem.

Jeżeli kolejne studzienki są dostępne, ich stan może pomóc jeszcze bardziej zawęzić odcinek, na którym znajduje się niedrożność.

Pierwsza studzienka pełna, następna pusta – gdzie może być zator?

Jeżeli wiadomo, że ścieki powinny przepływać kolejno przez obie studzienki, taka sytuacja jest bardzo pomocna diagnostycznie.

Pełna studzienka znajdująca się bliżej domu oraz pusta kolejna studzienka mogą wskazywać, że problem znajduje się na przewodzie pomiędzy nimi.

Trzeba jednak upewnić się, że obserwowane studzienki rzeczywiście są połączone w taki sposób.

Studzienka przy domu jest pusta, ale w domu cofa kanalizacja

Jeżeli ścieki powinny docierać do tej studzienki, a podczas problemu pozostaje ona pusta, niedrożność może znajdować się przed nią – pomiędzy instalacją wewnętrzną a studzienką.

W takim przypadku problem może dotyczyć przewodu wychodzącego z budynku lub początkowej części przyłącza.

Studzienka jest pełna tylko podczas korzystania z wody

Jeżeli poziom szybko rośnie przy większym dopływie, a następnie bardzo powoli opada, może to wskazywać na częściowe ograniczenie dalszego przepływu.

Przewód nie jest wtedy całkowicie zamknięty, ale jego rzeczywista przepustowość jest zbyt mała.

Jak sprawdzić przyłącze, gdy nie ma studzienki rewizyjnej?

Brak dostępnej studzienki utrudnia wstępną lokalizację, ale nadal można analizować zachowanie instalacji.

Warto ustalić:

1. czy problem dotyczy jednego czy wielu odpływów,
2. czy urządzenia znajdują się na różnych gałęziach,
3. który odpływ jako pierwszy zaczyna cofać wodę,
4. czy problem pojawia się dopiero przy większym przepływie,
5. czy po przerwie poziom ścieków samoczynnie opada.

Do dalszej diagnostyki można wykorzystać dostępne rewizje wewnętrzne lub inne przewidziane punkty dostępu do kanalizacji.

Czy można sprawdzić przyłącze, spuszczając dużo wody?

Nie należy wykonywać takiego testu, jeżeli występują już objawy cofania ścieków.

Wprowadzenie kolejnych kilkudziesięciu litrów wody do niedrożnej instalacji może doprowadzić do jej wybicia przez:

• kratkę,
• brodzik,
• toaletę,
• inny nisko położony odpływ.

Do obserwacji wystarcza zachowanie instalacji podczas normalnego użytkowania. Gdy cofka została już potwierdzona, należy ograniczyć dopływ ścieków zamiast wykonywać kolejne próby.

Co najczęściej zatyka przyłącze kanalizacyjne?

Rodzaj zatoru zależy między innymi od wieku instalacji, materiału rur i sposobu użytkowania kanalizacji.

Przyczyną mogą być:

• chusteczki nawilżane,
• środki higieniczne,
• tłuszcz i osady,
• ciała obce,
• piasek i szlam,
• odpady budowlane,
• korzenie drzew i krzewów.

Niedrożność może być również następstwem uszkodzenia samego przewodu.

Korzenie w przyłączu kanalizacyjnym

Korzenie mogą dostać się do przewodu przez nieszczelne połączenie, pęknięcie lub inne uszkodzenie.

Po przedostaniu się do wnętrza rury rozrastają się i tworzą strukturę zatrzymującą:

• papier,
• chusteczki,
• osady,
• inne zanieczyszczenia.

W efekcie zator może regularnie powracać nawet po jego mechanicznym usunięciu.

Tłuszcz i osady w przyłączu

Jeżeli przez wiele lat do kanalizacji trafia tłuszcz, może osadzać się na ściankach przewodów i stopniowo ograniczać ich przekrój.

Do tłustej warstwy przyklejają się kolejne zanieczyszczenia, co może prowadzić do powstania rozległej niedrożności.

W takim przypadku samo wykonanie niewielkiego otworu w zatorze może dać jedynie krótkotrwałą poprawę.

Zapadnięta lub uszkodzona rura może wyglądać jak zwykły zator

Nie każda niedrożność wynika wyłącznie z nagromadzenia zanieczyszczeń.

Przepływ może ograniczać również:

• pęknięcie przewodu,
• przesunięte połączenie,
• deformacja rury,
• zapadnięcie fragmentu przewodu,
• nieprawidłowy spadek powodujący odkładanie osadów.

Jeżeli przyłącze jest regularnie udrażniane, a problem ciągle powraca w tym samym miejscu, warto sprawdzić jego stan.

Jak rozpoznać częściowo zatkane przyłącze?

Częściowy zator bywa trudniejszy do zauważenia niż całkowita niedrożność.

Typowy przebieg może wyglądać tak:

1. przy niewielkim zużyciu wody wszystko działa normalnie,
2. po większym dopływie odpływy zaczynają zwalniać,
3. w najniższym odpływie podnosi się woda,
4. po zakończeniu korzystania z kanalizacji poziom powoli opada,
5. po pewnym czasie instalacja ponownie wygląda na sprawną.

W miarę narastania zatoru okres prawidłowego działania może być coraz krótszy.

Jak rozpoznać całkowicie zatkane przyłącze?

Przy całkowitym zamknięciu przewodu ścieki z budynku nie mogą odpłynąć dalej.

Każde kolejne użycie wody zwiększa ilość cieczy znajdującej się przed zatorami.

Może wtedy dojść do:

• szybkiego cofania ścieków,
• wybijania z kratki,
• zalania brodzika,
• podnoszenia poziomu w WC,
• zalania najniżej położonych pomieszczeń.

W takiej sytuacji należy maksymalnie ograniczyć korzystanie z kanalizacji do czasu przywrócenia odpływu.

Czy cofanie kanalizacji podczas deszczu oznacza zatkane przyłącze?

Nie zawsze.

Jeżeli problem pojawia się wyłącznie podczas intensywnych opadów, trzeba uwzględnić również warunki panujące w dalszej sieci oraz sposób wykonania instalacji.

Możliwe jest między innymi:

• przeciążenie systemu odprowadzającego wodę,
• podniesienie poziomu ścieków w dalszej części instalacji,
• cofka od strony sieci,
• problem z zabezpieczeniem przeciwzalewowym.

Jeżeli jednak przyłącze jest częściowo niedrożne, duża ilość wody może dodatkowo ujawniać istniejący problem.

Przydomowe szambo a objawy zatkanego przyłącza

W budynku odprowadzającym ścieki do zbiornika bezodpływowego podobne objawy może powodować przepełnione szambo.

Jeżeli zbiornik nie może przyjąć kolejnych ścieków, odpływ z budynku może zostać ograniczony i pojawią się objawy przypominające niedrożność przyłącza.

Dlatego przed rozpoczęciem udrażniania warto sprawdzić również poziom napełnienia zbiornika.

Przydomowa oczyszczalnia a problem z odpływem

W instalacji współpracującej z przydomową oczyszczalnią ograniczenie odpływu może wynikać nie tylko z samego przewodu, ale również z problemu w dalszej części systemu.

Ważne jest więc ustalenie, czy ścieki nie docierają do oczyszczalni, czy docierają, ale nie mogą być prawidłowo odbierane dalej.

Co zrobić przy podejrzeniu zatkanego przyłącza?

Jeżeli występuje cofanie ścieków, przede wszystkim ogranicz ich dalsze wprowadzanie do instalacji.

Nie należy bez potrzeby:

• spłukiwać toalety,
• uruchamiać pralki,
• uruchamiać zmywarki,
• brać kąpieli,
• opróżniać pełnej wanny.

Następnie warto sprawdzić dostępne studzienki i ustalić, pomiędzy którymi punktami instalacji przepływ zostaje zatrzymany.

Czy przepychaczka pomoże na zatkane przyłącze?

Zwykła przepychaczka jest przeznaczona przede wszystkim do lokalnych niedrożności znajdujących się stosunkowo blisko urządzenia.

Przy zatorze przyłącza przeszkoda może znajdować się wiele metrów dalej. Dodatkowo instalacja ma liczne odgałęzienia, przez które oddziaływanie przepychaczki może się rozpraszać.

Dlatego przy objawach zatoru głównego przewodu potrzebna jest metoda pozwalająca dotrzeć bezpośrednio do problematycznego odcinka.

Czy preparat chemiczny udrożni przyłącze?

Środki przeznaczone do niewielkich zatorów odpływowych nie są właściwym rozwiązaniem przy dużej niedrożności przyłącza.

Nie usuną między innymi:

• korzeni,
• ciała obcego,
• piasku,
• zapadniętej rury,
• przesuniętego połączenia.

Przy stojących ściekach preparat może dodatkowo pozostać w przewodzie i stworzyć zagrożenie podczas późniejszego otwierania studzienki lub mechanicznego czyszczenia.

Jak udrażnia się zatkane przyłącze kanalizacyjne?

Metodę dobiera się do średnicy rury, rodzaju zanieczyszczeń, długości przewodu i dostępnych punktów rewizyjnych.

W zależności od sytuacji stosowane może być:

• mechaniczne udrażnianie,
• czyszczenie hydrodynamiczne,
• specjalistyczne usuwanie korzeni i innych przeszkód.

W przypadku rozległych osadów ważne jest nie tylko wykonanie prześwitu w zatorze, ale również możliwie dokładne oczyszczenie przewodu.

Kiedy stosuje się czyszczenie hydrodynamiczne?

Metoda hydrodynamiczna jest szczególnie przydatna w większych przewodach, gdzie trzeba usunąć zanieczyszczenia znajdujące się na dłuższym odcinku.

Może służyć do usuwania między innymi:

• tłuszczu,
• szlamu,
• piasku,
• osadów,
• nagromadzonych zanieczyszczeń.

Parametry czyszczenia powinny być dostosowane do rodzaju i stanu przewodu.

Kiedy warto wykonać inspekcję kamerą?

Kamerowanie jest szczególnie przydatne wtedy, gdy zator przyłącza powraca.

Inspekcja może pomóc znaleźć:

• pęknięcie,
• przesunięcie rury,
• korzenie,
• deformację,
• ciało obce,
• miejsce odkładania się osadów.

Przy całkowicie zatkanym przewodzie najpierw może być konieczne przywrócenie przepływu i oczyszczenie rury, aby kamera zapewniła odpowiednią widoczność.

Jak znaleźć dokładne miejsce zatoru w przyłączu?

Do wstępnego zawężenia miejsca wykorzystuje się dostępne studzienki oraz informacje o przebiegu przewodu.

Dokładniejsza lokalizacja może wykorzystywać inspekcję kamerą i system lokalizacji głowicy lub sondy znajdującej się wewnątrz rury.

Pozwala to określić położenie problemu na powierzchni, co ma szczególne znaczenie w przypadku podejrzenia uszkodzenia przewodu wymagającego naprawy.

Czy zawsze trzeba odkopywać zatkane przyłącze?

Nie. Zwykły zator spowodowany nagromadzeniem zanieczyszczeń można często usunąć bez wykonywania wykopu.

Odkrycie przewodu może być potrzebne dopiero wtedy, gdy diagnostyka wykaże problem konstrukcyjny, którego nie można skutecznie usunąć od wewnątrz.

Dlatego przed rozpoczęciem prac ziemnych warto najpierw ustalić rzeczywisty stan rury.

Nawracający zator przyłącza – dlaczego nie warto tylko ponownie go przebijać?

Jeżeli niedrożność wraca w tym samym miejscu, może istnieć stała przyczyna zatrzymująca kolejne zanieczyszczenia.

Może nią być:

• korzeń,
• uskok na połączeniu,
• pęknięcie,
• zapadnięcie przewodu,
• nieprawidłowy spadek,
• duża warstwa osadów.

W takim przypadku samo chwilowe przywrócenie przepływu nie rozwiązuje źródła problemu.

Kiedy problem wymaga szybkiej reakcji?

Szczególnie pilna jest sytuacja, gdy:

• ścieki wybijają przez kratkę,
• cofają się do brodzika lub wanny,
• podnoszą się w toalecie bez jej używania,
• problem dotyczy większości odpływów w domu,
• poziom ścieków szybko rośnie,
• zagrożona jest piwnica lub najniższa kondygnacja.

Do czasu usunięcia niedrożności należy ograniczyć korzystanie z kanalizacji, ponieważ każda kolejna porcja ścieków może zwiększyć cofkę.

Najczęstsze pytania o zatkane przyłącze kanalizacyjne

Po czym poznać, że zatkane jest przyłącze kanalizacyjne?

Jedną z najważniejszych wskazówek jest jednoczesny problem z wieloma odpływami znajdującymi się w różnych częściach budynku. Może występować cofanie ścieków przez najniższy odpływ oraz pogorszenie działania przy większym zużyciu wody.

Czy przy zatkanym przyłączu toaleta może działać normalnie?

Przy częściowej niedrożności jest to możliwe. Mała ilość ścieków może jeszcze przechodzić przez zwężenie. Problemy pojawiają się dopiero po większym obciążeniu instalacji.

Dlaczego po spłukaniu toalety woda pojawia się w brodziku?

Ścieki mogą napotykać niedrożność dalej w instalacji i cofać się w kierunku niżej położonego odpływu. Jeżeli podobny problem dotyczy wielu urządzeń, trzeba sprawdzić wspólny przewód.

Czy pełna studzienka oznacza zator przyłącza?

Pełna studzienka może wskazywać na ograniczenie odpływu znajdujące się dalej. Sama obserwacja jednej studzienki nie wystarcza jednak bez znajomości przebiegu instalacji.

Co oznacza pełna pierwsza studzienka i pusta następna?

Jeżeli wiadomo, że ścieki przepływają kolejno przez obie studzienki, niedrożność może znajdować się na odcinku pomiędzy nimi.

Czy zator przyłącza może sam ustąpić?

Częściowy zator może się przesunąć lub chwilowo przepuszczać większą ilość wody, ale nie oznacza to trwałego usunięcia przyczyny. Powracające objawy wymagają sprawdzenia przewodu.

Czy zatkane przyłącze może powodować bulgotanie?

Tak. Ograniczenie przepływu może zaburzać przemieszczanie wody i powietrza w instalacji. Jeżeli bulgotaniu towarzyszy wolny odpływ lub cofanie ścieków, podejrzenie niedrożności jest większe.

Czy kamera pokaże zatkane przyłącze?

Inspekcja może pokazać stan wnętrza rury i przyczynę problemu. Przy całkowitym zatorze przewód często trzeba jednak najpierw udrożnić i oczyścić.

Czy zatkane przyłącze trzeba odkopać?

Nie zawsze. Zatory z osadów lub innych zanieczyszczeń można często usunąć od wewnątrz. Wykop może być potrzebny, jeżeli problem wynika z uszkodzenia przewodu wymagającego naprawy.

Dlaczego przyłącze ciągle się zatyka?

Powodem mogą być pozostające w rurze osady, korzenie, uszkodzenie przewodu, nieprawidłowy spadek albo inne miejsce zatrzymujące przepływające zanieczyszczenia. Przy powtarzających się zatorach warto znaleźć rzeczywistą przyczynę problemu.

Przeczytaj również: Jak sprawdzić, gdzie zatkana jest rura?; Jak rozpoznać zator w kanalizacji?; Woda cofa się do toalety – gdzie może być zator?.

Jak rozpoznać zatkane przyłącze kanalizacyjne – najważniejsze wskazówki

Zator przyłącza należy podejrzewać przede wszystkim wtedy, gdy problem przestaje być lokalny. Jeżeli nieprawidłowo działa jeden zlew, zacznij od jego syfonu i lokalnej rury. Jeżeli natomiast kilka urządzeń znajdujących się na różnych gałęziach zaczyna reagować na siebie, trzeba sprawdzić dalszą wspólną część kanalizacji.

Ważnym sygnałem jest cofanie ścieków przez najniżej położony odpływ. Brodzik, odpływ liniowy lub kratka mogą wtedy działać jak punkt, przez który spiętrzone przed zatorami ścieki wracają do budynku.

Bardzo pomocne są również studzienki rewizyjne. Jeżeli ścieki docierają do jednej studzienki, ale nie pojawiają się w następnej, można zawęzić poszukiwania do przewodu znajdującego się pomiędzy nimi.

Przy nawracającym zatorze warto sprawdzić nie tylko drożność, ale również stan przyłącza. Korzenie, przesunięte połączenie, uszkodzenie lub nieprawidłowy spadek mogą powodować, że po każdym udrożnieniu problem po pewnym czasie pojawia się ponownie.