Udrażnianie i czyszczenie rur

Jakie są metody udrażniania kanalizacji?

Zatkaną kanalizację można udrażniać na kilka sposobów – od prostego przepychacza używanego przy zlewie lub toalecie, przez spirale kanalizacyjne, aż po profesjonalne urządzenia mechaniczne i czyszczenie hydrodynamiczne. Wybór właściwej metody zależy przede wszystkim od miejsca powstania zatoru, jego rodzaju, średnicy przewodu oraz stanu technicznego instalacji.

Nie istnieje jedna metoda udrażniania, która będzie najlepsza w każdym przypadku. Inaczej usuwa się włosy znajdujące się tuż za odpływem, inaczej tłuszcz zalegający na kilku metrach rury, a jeszcze inaczej korzenie, piasek czy twarde osady w przyłączu kanalizacyjnym.

Dlatego przed rozpoczęciem udrażniania warto przynajmniej w przybliżeniu ustalić, gdzie znajduje się niedrożność i co mogło ją spowodować.

Na czym polega udrażnianie kanalizacji?

Udrażnianie kanalizacji ma przywrócić możliwość swobodnego przepływu ścieków przez przewód.

Można to osiągnąć między innymi przez:

• usunięcie zanieczyszczeń z syfonu lub odpływu,
• przemieszczenie albo wydobycie miękkiego zatoru,
• mechaniczne rozbicie niedrożności,
• usunięcie osadów ze ścian rury,
• wypłukanie zanieczyszczeń wodą pod wysokim ciśnieniem,
• mechaniczne usunięcie korzeni lub twardych złogów.

Istotna jest przy tym różnica pomiędzy przebiciem zatoru a dokładnym oczyszczeniem przewodu. Wykonanie niewielkiego otworu w nagromadzonych zanieczyszczeniach może spowodować, że woda ponownie zacznie odpływać, ale część materiału nadal pozostanie w rurze.

Jakie są podstawowe metody udrażniania kanalizacji?

Najczęściej stosowane metody można podzielić na:

• ręczne oczyszczanie odpływu i syfonu,
• udrażnianie przepychaczką,
• udrażnianie ręczną spiralą kanalizacyjną,
• mechaniczne udrażnianie spiralą elektryczną,
• czyszczenie hydrodynamiczne wodą pod wysokim ciśnieniem,
• mechaniczne frezowanie i usuwanie twardych przeszkód,
• metody chemiczne stosowane przy wybranych lokalnych zanieczyszczeniach.

Każda z tych metod ma inne zastosowanie i ograniczenia.

1. Ręczne czyszczenie odpływu

Przy lokalnym problemie warto zacząć od najprostszego rozwiązania – sprawdzenia elementów znajdujących się bezpośrednio przy odpływie.

W zlewie, umywalce, wannie czy brodziku problem mogą powodować:

• włosy,
• resztki jedzenia,
• osad z mydła,
• tłuszcz,
• drobne przedmioty.

Jeżeli zanieczyszczenia są widoczne i dostępne, ich fizyczne usunięcie jest często skuteczniejsze niż wlewanie preparatów chemicznych.

2. Czyszczenie syfonu

Syfon jest jednym z pierwszych miejsc, które warto sprawdzić przy zatkanym zlewie lub umywalce.

Jego konstrukcja sprzyja zatrzymywaniu części zanieczyszczeń. W kuchni mogą to być resztki jedzenia i tłuszcz, a w łazience włosy, mydło oraz osady kosmetyczne.

Jeżeli syfon można bezpiecznie zdemontować, jego ręczne oczyszczenie pozwala od razu usunąć nagromadzony materiał.

Jeżeli po ponownym montażu woda nadal nie odpływa prawidłowo, zator prawdopodobnie znajduje się dalej w rurze.

3. Przepychaczka do zlewu i toalety

Klasyczna przepychaczka wykorzystuje zmiany ciśnienia w wodzie znajdującej się w odpływie.

Naprzemienne ruchy mogą poruszyć miękki zator i przywrócić przepływ.

Metoda może być skuteczna przy:

• zatkanym zlewie,
• zatkanej umywalce,
• lokalnej niedrożności w wannie lub brodziku,
• niektórych zatorach w toalecie.

Najlepiej działa, gdy zator znajduje się stosunkowo blisko urządzenia.

Jak prawidłowo używać przepychaczki?

Gumowa część przepychaczki powinna szczelnie obejmować odpływ, a w urządzeniu powinna znajdować się niewielka ilość wody.

Następnie wykonuje się kilka zdecydowanych ruchów, wykorzystując ruch wody do oddziaływania na zator.

W przypadku zlewu lub umywalki z przelewem może być konieczne jego zatkanie, aby ciśnienie nie uciekało przez dodatkowy otwór.

Kiedy przepychaczka nie wystarczy?

Jeżeli niedrożność znajduje się kilka metrów dalej, jest bardzo twarda albo wynika z korzeni, piasku lub poważnego nagromadzenia osadów, przepychaczka ma niewielkie możliwości działania.

Jeżeli problem dotyczy kilku odpływów jednocześnie, należy podejrzewać niedrożność wspólnego przewodu, a nie lokalnego syfonu.

4. Ręczna spirala kanalizacyjna

Spirala kanalizacyjna, nazywana również żmijką, jest elastycznym przewodem wprowadzanym do wnętrza rury.

Obracanie spirali pozwala jej przesuwać się przez przewód i oddziaływać mechanicznie na zator.

Może być użyteczna przy niedrożnościach znajdujących się dalej niż syfon, ale nadal w stosunkowo niewielkiej odległości od punktu dostępu.

Jak działa spirala do udrażniania rur?

Końcówka spirali dociera do przeszkody i podczas obracania może:

• rozbić miękki zator,
• przebić się przez nagromadzone zanieczyszczenia,
• zaczepić część materiału,
• umożliwić jego wyciągnięcie.

Efekt zależy od rodzaju końcówki, średnicy spirali i charakteru zatoru.

Do jakich zatorów nadaje się ręczna spirala?

Może pomóc między innymi przy:

• włosach,
• papierze,
• miękkich osadach,
• niektórych zatorach z resztek organicznych,
• lokalnych niedrożnościach przewodu.

Jej możliwości są jednak ograniczone przy długich przewodach, dużych średnicach i bardzo twardych zanieczyszczeniach.

5. Elektryczna spirala kanalizacyjna

Profesjonalne urządzenia mechaniczne wykorzystują spiralę napędzaną silnikiem elektrycznym.

Pozwala to pracować na większej długości przewodu i z większą skutecznością niż przy prostej spirali ręcznej.

Do spirali można stosować różne końcówki dobrane do rodzaju zanieczyszczenia.

Jak działa elektryczna spirala do kanalizacji?

Silnik wprawia spiralę w ruch obrotowy. Operator stopniowo wprowadza ją do przewodu, aż końcówka dotrze do miejsca niedrożności.

W zależności od zastosowanego narzędzia można:

• przebić miękki zator,
• rozdrabniać nagromadzone zanieczyszczenia,
• wyciągać materiały włókniste,
• oczyszczać część powierzchni przewodu,
• usuwać wybrane twarde przeszkody.

Jakie końcówki stosuje się do spirali kanalizacyjnej?

Nie każda końcówka służy do tego samego celu.

W zależności od systemu można stosować narzędzia przeznaczone między innymi do:

• rozpoznania i przebicia zatoru,
• wydobywania włosów i materiałów włóknistych,
• rozbijania osadów,
• czyszczenia ścian przewodu,
• usuwania korzeni i innych twardszych przeszkód.

Dobór niewłaściwego narzędzia może dać słaby efekt albo zwiększyć ryzyko uszkodzenia instalacji.

6. Mechaniczne frezowanie kanalizacji

Przy twardszych osadach lub korzeniach można wykorzystywać specjalistyczne narzędzia mechaniczne przeznaczone do obróbki przeszkody wewnątrz przewodu.

Ich zadaniem może być usunięcie materiału, którego nie da się skutecznie wyciągnąć prostą końcówką spirali.

Metoda wymaga jednak odpowiedniego doboru sprzętu do średnicy i materiału rury.

Do czego stosuje się frezowanie rur?

W zależności od wyposażenia i stanu instalacji może być wykorzystywane przy:

• korzeniach,
• twardych złogach,
• silnie przytwierdzonych osadach,
• niektórych pozostałościach materiałów budowlanych.

Przed intensywną obróbką starej lub uszkodzonej rury trzeba uwzględnić jej stan techniczny.

7. Czyszczenie hydrodynamiczne kanalizacji

Czyszczenie hydrodynamiczne polega na wykorzystaniu wody pod wysokim ciśnieniem.

Do rury wprowadzany jest przewód zakończony odpowiednią głowicą. Strumienie wody pomagają przesuwać głowicę przez przewód, odrywają zanieczyszczenia i transportują je wzdłuż kanalizacji.

Metoda jest szczególnie przydatna wtedy, gdy problem nie polega wyłącznie na jednym korku, lecz na zabrudzeniu dłuższego odcinka przewodu.

8. Udrażnianie kanalizacji metodą WUKO

Określeniem WUKO często nazywa się czyszczenie kanalizacji przy użyciu urządzeń wykorzystujących wodę pod wysokim ciśnieniem.

Metoda może być stosowana między innymi do:

• usuwania tłustych osadów,
• wypłukiwania szlamu,
• usuwania piasku i części osadów mineralnych,
• oczyszczania przyłączy,
• czyszczenia przewodów pomiędzy studzienkami,
• przywracania przepustowości większych przewodów.

Jak działa głowica WUKO?

Głowica posiada dysze kierujące strumienie wody w określonych kierunkach.

Dysze skierowane do tyłu mogą jednocześnie wytwarzać siłę przesuwającą głowicę w głąb przewodu oraz transportować oderwane zanieczyszczenia.

W zależności od zadania stosuje się różne typy głowic.

Czy WUKO tylko przebija zator?

Jedną z największych zalet prawidłowo wykonanego czyszczenia hydrodynamicznego jest możliwość oczyszczania dłuższego fragmentu przewodu, a nie wyłącznie wykonania niewielkiego prześwitu w jednym miejscu.

Ma to szczególne znaczenie przy osadach znajdujących się na ściankach i dnie rury.

Spirala czy WUKO – czym różnią się te metody?

Spirala oddziałuje na zator przede wszystkim mechanicznie. WUKO wykorzystuje energię strumienia wody.

W dużym uproszczeniu:

• spirala dobrze sprawdza się przy wielu skoncentrowanych zatorach i przeszkodach wymagających mechanicznego działania,
• WUKO jest szczególnie użyteczne przy osadach i zanieczyszczeniach zalegających na większej długości przewodu.

Nie jest to jednak sztywny podział. W niektórych przypadkach obie metody mogą być stosowane kolejno.

Czy można najpierw użyć spirali, a później WUKO?

Tak. Przy trudnym zatorze mechaniczne wykonanie prześwitu może najpierw umożliwić odpływ stojących ścieków.

Następnie przewód można dokładniej oczyścić metodą hydrodynamiczną, jeżeli jego konstrukcja i stan pozwalają na zastosowanie takiej techniki.

Połączenie metod bywa szczególnie przydatne wtedy, gdy zator jest zwarty, a jednocześnie rura zawiera dużą ilość osadów.

9. Udrażnianie kanalizacji środkami chemicznymi

Preparaty chemiczne są popularnym domowym sposobem stosowanym przede wszystkim przy lokalnych problemach ze zlewem lub umywalką.

Mogą oddziaływać na niektóre zanieczyszczenia organiczne, ale nie są uniwersalnym sposobem udrażniania kanalizacji.

Nie usuną na przykład:

• korzeni,
• przedmiotu znajdującego się w rurze,
• piasku,
• zapadniętej rury,
• przesuniętego połączenia,
• dużego fragmentu materiału budowlanego.

Jakie jest ryzyko stosowania chemii do rur?

Przy całkowicie zatkanej rurze preparat może pozostać w stojącej wodzie.

Stwarza to ryzyko podczas późniejszego:

• rozkręcania syfonu,
• używania przepychaczki,
• wprowadzania spirali,
• profesjonalnego udrażniania.

Jeżeli środek chemiczny został już zastosowany, osoba wykonująca późniejsze prace przy instalacji powinna o tym wiedzieć.

10. Domowe sposoby udrażniania kanalizacji

Przy niewielkich lokalnych problemach stosuje się również domowe metody, takie jak oczyszczenie sitka, syfonu czy użycie przepychaczki.

Popularne są także soda, ocet i gorąca woda, jednak ich możliwości są ograniczone.

Nie należy oczekiwać, że domowa mieszanina usunie:

• zator znajdujący się wiele metrów od odpływu,
• korzenie,
• dużą ilość piasku,
• ciało obce,
• twardy osad,
• uszkodzenie konstrukcyjne przewodu.

Jak dobrać metodę udrażniania do rodzaju zatoru?

Rodzaj zanieczyszczenia ma duże znaczenie przy wyborze sposobu czyszczenia.

Włosy

Jeżeli znajdują się blisko odpływu, najlepiej usunąć je mechanicznie. Przy głębszym zatorze może być użyta odpowiednia spirala.

Papier toaletowy

Przy lokalnym zatorze w WC może pomóc przepychaczka. Jeżeli problem znajduje się dalej, może być potrzebne mechaniczne udrażnianie.

Chusteczki nawilżane

Materiały włókniste często wymagają mechanicznego rozbicia lub wydobycia. Jeżeli zatrzymały się na korzeniach lub uszkodzeniu, należy usunąć również pierwotną przeszkodę.

Tłuszcz

Przy niewielkim lokalnym osadzie możliwe są proste działania, ale gruba warstwa tłuszczu na długim odcinku wymaga dokładnego oczyszczenia przewodu. W odpowiednich instalacjach dobrze sprawdza się czyszczenie hydrodynamiczne.

Piasek i muł

Ciężkie zanieczyszczenia trzeba nie tylko poruszyć, ale również usunąć lub przetransportować do miejsca, z którego mogą zostać odebrane. W takich przypadkach często stosuje się czyszczenie wodą pod wysokim ciśnieniem.

Korzenie

Wymagają mechanicznego usunięcia odpowiednim narzędziem. Jeżeli wrastają przez uszkodzenie lub nieszczelne połączenie, samo wycięcie korzeni nie usuwa przyczyny problemu.

Cement, gips i materiały budowlane

Sposób postępowania zależy od stopnia związania materiału. Twarda warstwa może wymagać specjalistycznej obróbki mechanicznej. Nie należy eksperymentować z agresywną chemią.

Ciało obce

Przedmiot znajdujący się w rurze najlepiej – jeżeli jest to możliwe – wydobyć, a nie przepychać na dalszy odcinek kanalizacji.

Jak dobrać metodę do miejsca zatoru?

Znaczenie ma nie tylko rodzaj materiału, ale również lokalizacja niedrożności.

Można przyjąć ogólną zasadę:

• odpływ lub syfon – ręczne czyszczenie,
• krótkie podejście – przepychaczka lub spirala,
• dłuższy przewód wewnętrzny – mechaniczne udrażnianie,
• pion kanalizacyjny – metoda dobrana do miejsca i rodzaju zatoru,
• główny przewód odpływowy – mechaniczne lub hydrodynamiczne czyszczenie,
• przyłącze kanalizacyjne – często spirala mechaniczna, WUKO lub połączenie metod,
• przewód pomiędzy studzienkami – często czyszczenie hydrodynamiczne.

Nie jest to jednak sztywny schemat. Stan i konstrukcja konkretnej instalacji mogą wymagać innego rozwiązania.

Jak udrażnia się zatkany zlew?

Najpierw warto sprawdzić sitko, odpływ i syfon.

Jeżeli są czyste, niedrożność może znajdować się w rurze za syfonem. Można wtedy zastosować przepychaczkę lub odpowiednią spiralę.

Przy nawracającym problemie w kuchni należy uwzględnić możliwość nagromadzenia tłuszczu na dalszym odcinku.

Jak udrażnia się zatkaną toaletę?

Przy miękkim lokalnym zatorze można rozpocząć od przepychaczki przeznaczonej do WC.

Jeżeli w toalecie znajduje się przedmiot, należy dążyć do jego wydobycia zamiast przepychania głębiej.

Jeżeli jednocześnie reagują inne odpływy, problem może znajdować się poza samą toaletą.

Jak udrażnia się pion kanalizacyjny?

Najpierw trzeba ustalić, na jakiej wysokości znajduje się niedrożność i z którego punktu można bezpiecznie uzyskać dostęp do przewodu.

Do czyszczenia mogą być stosowane urządzenia mechaniczne lub inne metody dobrane do średnicy i rodzaju zatoru.

W budynku wielorodzinnym szczególnie ważne jest ograniczenie dopływu ścieków z wyższych kondygnacji podczas wykonywania prac.

Jak udrażnia się przyłącze kanalizacyjne?

Przyłącze można czyścić przez odpowiednią rewizję lub studzienkę.

W zależności od rodzaju zanieczyszczenia stosuje się między innymi:

• mechaniczne urządzenia spiralne,
• czyszczenie hydrodynamiczne,
• specjalistyczne narzędzia do korzeni i twardych osadów.

Jeżeli przyłącze regularnie się zatyka, po oczyszczeniu warto sprawdzić jego stan kamerą.

Jak udrażnia się rurę znajdującą się pod ziemią?

Samo położenie rury pod ziemią nie oznacza konieczności jej odkopywania.

Jeżeli przewód jest dostępny przez studzienkę lub rewizję, wiele zatorów można usunąć od środka.

Wykop staje się potrzebny przede wszystkim wtedy, gdy diagnostyka wykaże uszkodzenie wymagające naprawy w danym miejscu i nie ma możliwości zastosowania odpowiedniej metody bezwykopowej.

Jak sprawdzić, czy zator został całkowicie usunięty?

Samo gwałtowne zejście stojącej wody jest dobrym sygnałem, ale nie zawsze wystarcza.

Po czyszczeniu warto sprawdzić:

• czy przewód odbiera większą ilość wody bez spiętrzenia,
• czy nie występuje bulgotanie,
• czy nie reagują inne odpływy,
• czy studzienki pracują prawidłowo,
• czy zator szybko nie powraca.

Przy trudnych i powracających problemach najbardziej miarodajna może być kontrola przewodu kamerą po jego oczyszczeniu.

Po co wykonuje się inspekcję kamerą po udrażnianiu?

Kamera pozwala ocenić nie tylko efekt czyszczenia, ale również przyczynę powstawania zatoru.

Można wykryć między innymi:

• korzenie,
• pęknięcie,
• przesunięcie połączenia,
• deformację,
• zapadnięcie przewodu,
• pozostałe osady,
• ciało obce.

Jest to szczególnie istotne, gdy kanalizacja zatyka się wielokrotnie w tym samym miejscu.

Dlaczego zator wraca po udrożnieniu?

Najczęstszym wyjaśnieniem jest to, że usunięto skutek, ale nie przyczynę.

Może pozostać:

• warstwa tłuszczu,
• część korzeni,
• osad na dnie rury,
• nierówność na połączeniu,
• uszkodzenie przewodu,
• nieprawidłowy spadek.

Jeżeli problem regularnie powraca, kolejne przebijanie zatoru bez diagnostyki może dawać tylko krótkotrwały efekt.

Czy udrażnianie może uszkodzić rurę?

Każda metoda powinna być dobrana do stanu i rodzaju instalacji.

Ryzyko jest większe w przypadku:

• bardzo starych przewodów,
• rur już pękniętych lub zdeformowanych,
• niewłaściwie dobranych końcówek mechanicznych,
• zbyt agresywnego czyszczenia,
• nieodpowiednio dobranych parametrów pracy.

Jeżeli istnieje podejrzenie poważnego uszkodzenia przewodu, przed intensywnym czyszczeniem warto uwzględnić jego stan techniczny.

Kiedy nie warto samodzielnie udrażniać kanalizacji?

Samodzielne działania mają sens przede wszystkim przy prostych i lokalnych problemach.

Ostrożność jest szczególnie wskazana, gdy:

• ścieki cofają się do kilku urządzeń,
• woda wybija z kratki ściekowej,
• pełna jest studzienka kanalizacyjna,
• zator regularnie powraca,
• podejrzewane są korzenie,
• w rurze znajduje się ciało obce,
• problem dotyczy głównego przewodu lub przyłącza,
• podejrzewane jest uszkodzenie rury.

Kiedy trzeba natychmiast przerwać korzystanie z kanalizacji?

Jeżeli ścieki zaczynają się cofać, należy ograniczyć dopływ kolejnej wody.

Nie należy wtedy:

• spłukiwać kolejny raz toalety,
• korzystać z prysznica,
• opróżniać wanny,
• uruchamiać pralki,
• uruchamiać zmywarki.

Dalsze korzystanie z instalacji może doprowadzić do wybicia ścieków przez najniżej położony odpływ.

Udrażnianie a czyszczenie kanalizacji – czy to to samo?

Pojęcia są często stosowane zamiennie, ale warto je rozróżnić.

Udrażnianie koncentruje się przede wszystkim na przywróceniu przepływu przez zatkany przewód.

Czyszczenie może obejmować dokładniejsze usunięcie osadów z większej powierzchni i długości rury, nawet jeżeli przewód nie jest jeszcze całkowicie zatkany.

W praktyce dokładne czyszczenie po usunięciu zatoru może zmniejszyć ryzyko jego szybkiego powrotu.

Jaka metoda udrażniania kanalizacji jest najskuteczniejsza?

Nie ma jednej odpowiedzi.

Najskuteczniejsza jest metoda właściwie dobrana do konkretnego problemu.

Przykładowo:

• przy włosach w odpływie najlepsze może być proste usunięcie mechaniczne,
• przy zatorze kilka metrów za zlewem – spirala,
• przy tłustym przewodzie – dokładne czyszczenie hydrodynamiczne,
• przy piasku – wypłukanie i usunięcie osadu,
• przy korzeniach – odpowiednie narzędzie mechaniczne,
• przy powracającym zatorze – udrożnienie połączone z diagnostyką.

Jak wybrać metodę udrażniania kanalizacji?

Przed wyborem warto odpowiedzieć na kilka pytań:

1. Które odpływy nie działają?
2. Czy problem dotyczy jednego urządzenia, czy całego budynku?
3. Gdzie prawdopodobnie znajduje się zator?
4. Co mogło trafić do kanalizacji?
5. Czy problem wystąpił pierwszy raz, czy regularnie powraca?
6. Czy przewód jest stary lub może być uszkodzony?

Odpowiedzi pozwalają zawęzić wybór odpowiedniej metody i uniknąć działań, które jedynie przesuną problem na dalszy odcinek.

Najczęstsze pytania o metody udrażniania kanalizacji

Co jest lepsze – spirala czy WUKO?

To zależy od rodzaju zatoru. Spirala działa mechanicznie i dobrze sprawdza się przy wielu skoncentrowanych przeszkodach. WUKO pozwala dokładnie wypłukiwać osady z dłuższego odcinka przewodu. W niektórych przypadkach stosuje się obie metody.

Czy spirala może usunąć każdy zator?

Nie. Może mieć ograniczoną skuteczność przy dużej ilości piasku, rozległych osadach, niektórych bardzo twardych przeszkodach oraz problemach wynikających z uszkodzenia rury.

Czy WUKO nadaje się do każdej kanalizacji?

Nie. Parametry czyszczenia i rodzaj głowicy trzeba dobrać do średnicy, konstrukcji oraz stanu przewodu.

Czy można udrożnić kanalizację bez chemii?

Tak. Wiele skutecznych metod jest całkowicie mechanicznych lub hydrodynamicznych. Przy wielu rodzajach zatorów są one znacznie bardziej odpowiednie niż preparaty chemiczne.

Czy Kret wystarczy do udrożnienia kanalizacji?

Może działać na wybrane lokalne zanieczyszczenia, ale nie jest rozwiązaniem dla każdego zatoru. Nie usunie korzeni, piasku, ciała obcego ani uszkodzenia przewodu.

Jak udrożnić rurę znajdującą się kilka metrów od odpływu?

Przy głębszym zatorze wykorzystuje się między innymi spirale kanalizacyjne. W większych przewodach lub przy rozległych osadach może być stosowane czyszczenie hydrodynamiczne.

Czy po udrożnieniu trzeba kamerować rurę?

Nie po każdym prostym zatorze. Inspekcja jest szczególnie przydatna, gdy problem powraca, pojawiły się korzenie, podejrzewane jest uszkodzenie albo przyczyna zatoru pozostaje niejasna.

Czy można udrożnić przyłącze bez kopania?

Wiele zatorów w przyłączach można usunąć od środka przez studzienkę lub rewizję. Wykop jest potrzebny przede wszystkim wtedy, gdy przewód jest uszkodzony i wymaga naprawy, której nie można wykonać inną metodą.

Dlaczego po udrażnianiu woda odpływa, ale zator szybko wraca?

Możliwe, że wykonano jedynie prześwit w zanieczyszczeniach albo w rurze pozostała przyczyna zatrzymywania odpadów. Powtarzający się problem warto diagnozować zamiast kolejny raz wyłącznie przebijać zator.

Przeczytaj również: Spirala kanalizacyjna czy WUKO – co jest skuteczniejsze?; Na czym polega czyszczenie kanalizacji metodą WUKO?; Jak odetkać zlew bez używania chemii?.

Metodę udrażniania trzeba dobrać do zatoru

Najważniejszą zasadą skutecznego udrażniania kanalizacji jest dopasowanie metody do miejsca i rodzaju niedrożności. Przepychaczka, spirala, elektryczne urządzenie mechaniczne i WUKO wykonują różne zadania i nie powinny być traktowane jako zamienne rozwiązania każdego problemu.

Przy prostym lokalnym zatorze często wystarczy oczyszczenie syfonu lub użycie przepychaczki. Niedrożność znajdująca się głębiej może wymagać spirali. Rozległe osady, tłuszcz, piasek i szlam mogą wymagać dokładnego czyszczenia hydrodynamicznego, natomiast korzenie i twarde przeszkody – odpowiednich narzędzi mechanicznych.

Warto również odróżniać przywrócenie przepływu od pełnego oczyszczenia rury. Jeżeli w zatorze zostanie wykonany jedynie niewielki prześwit, kanalizacja może zacząć działać, ale problem szybko powróci.

Jeżeli zatory występują regularnie w tym samym miejscu, kolejne udrażnianie powinno zostać uzupełnione diagnostyką. Wtedy można ustalić, czy przyczyną jest nagromadzony osad, korzenie, ciało obce, nieprawidłowy spadek czy uszkodzenie samego przewodu.